32423423423

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΜΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ

H Εταιρια Ελληνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες χαιρετίζει την απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αποφασίστηκε η μη έκδοση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών. Με την απόφαση αυτή επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά το υψηλό επίπεδο του νομικού μας πολιτισμού και εκπέμπεται σαφέστατο μήνυμα ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και λειτουργίας του κράτους δικαίου. Η απόφαση παρουσιάζει ιδιαίτερη σημασία, γιατί προστατεύει τον πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπό συνθήκες έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και αποτελεί αδιάψευστη απόδειξη της συνέχειας του ελληνικού πολιτισμού, που καθιέρωσε από την αρχαιότητα το άσυλο χωρίς διακρίσεις.

32423423423

ΗΜΕΡΙΔΑ

Η Εταιρία Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες διοργανώνει Ημερίδα με θέμα “ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ-ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ”
Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016 16:00-19:30
Αμφιθέατρο Μεγάρου Διοικητή Θ.Καρατζά Εθνική Τράπεζα [Αιόλου 82-84, Αθήνα].

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
16:00 – 16:10 Χαιρετισμός
Ευαγγελία Παλαιολόγου, Δικαστής, Δρ Εγκληματολογίας, Προέδρος Ε.Ελ.Δ.Λ.Δ.Ε.
Α΄ ΣΥΝΕΔΡΙΑ (16:10 – 17:40)
Πρόεδρος: Ιωάννης Καραβοκύρης, Πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής
Προσωπικού (Α.Σ.Ε.Π.), Επίτιμος Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου
16:10 – 16:30 «ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΑΡΧΕΣ»
Ήβη Μαυρομούστακου, Καθηγήτρια, Πρόεδρος Τμήματος Πολιτικής
Επιστήμης Πανεπιστημίου Κρήτης
16:30 – 16:50 «ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ
ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 20 ΧΡΟΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ»
Κωνσταντίνος Μπακογιάννης, Δικηγόρος Δ. Ν., Ειδικός Επιστήμονας στον
Συνήγορο του Πολίτη
16:50 – 17:10 «ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ
ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ»
Σπυρίδων Βλαχόπουλος, Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου Νομικής Σχολής
Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
17:10 – 17:40 Συζήτηση
17:40 – 18:00 Διάλειμμα
Β΄ ΣΥΝΕΔΡΙΑ (18:00 – 19:30)
Πρόεδρος: Γεώργιος Σταυρόπουλος, Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα
Δικαιώματα του Ανθρώπου, Επίτιμος Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας
18:00 – 18:20 «Α.Σ.Ε.Π.: ΕΞΕΛΙΞΗ – ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ – ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ»
Στέφανος Μετάκος, Εφέτης Δ. Δ., πρώην Σύμβουλος του Α.Σ.Ε.Π.
18:20 – 18:40 «ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ KAI ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ»
Ξενοφών Κοντιάδης, Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου, Πρόεδρος του Κέντρου
Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου
18:40 – 19:00 «ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΡΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΤΩΝ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ»
Ηλίας Θεοδωράτος, Δικηγόρος Δ. Ν., Νομικός Σύμβουλος της Αρχής
Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (Α.Δ.Α.Ε.)
19:00 – 19:30 Συζήτηση

32423423423

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ – ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

Αγαπητοί Φίλοι,
Θα είναι χαρά μας να σας υποδεχθούμε στην πρώτη Ημερίδα που διοργανώνει ο “Σύλλογος Διεθνούς Ιατρικής – Διαχείρισης Κρίσεων Υγείας” στις 24 Σεπτεμβρίου 2016, από τις 10:00 έως τις 14:00, στους χώρους του Impact Hub Athens (Καραϊσκάκη 28, Ψυρρή, T.K. 105 54 Αθήνα – Στάση Μετρό “Μοναστηράκι”), με θέμα:
“Ιατρική και Ανθρώπινα Δικαιώματα”
Ομιλητές μας θα είναι ο Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του European Network for Smoking and Tobacco Prevention Καθηγητής κος Παναγιώτης Μπεχράκης με θέμα “Το Παθητικό Κάπνισμα ως Θέμα Παραβίασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων”, η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του ΑΤΕΙ-Αθήνας κα Μαρία Ασημακοπούλου – Μητροσύλη με θέμα η “Η Συναίνεση κατόπιν Ενημέρωσης – από τον Ιατρικό Πατερναλισμό στην Αυτονομία του Ασθενούς” και η Επίκουρη Καθηγήτρια της Νομικής Σχολής Αθηνών κα Ρεβέκκα – Εμμανουέλα Παπαδοπούλου με θέμα “Το Δικαίωμα στην Αξιοπρέπεια”. Την Ημερίδα θα κλείσει η Πρόεδρος του Συλλόγου Ιατρός κα Ασπασία Μιχαλάκη με το θέμα “Ιατρική Φροντίδα και Ανθρώπινα Δικαιώματα – η Περίπτωση της Αϊτής”.
Το αναλυτικό πρόγραμμα της Ημερίδας θα σας ανακοινωθεί εντός των επομένων ημερών.
Παρακαλούμε όπως δηλώσετε συμμετοχή στην ηλεκτρονική φόρμα που θα βρείτε εδώ https://goo.gl/forms/0nuwSCHKJZ2uqYuc2
Σας περιμένουμε,
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Ασπασία Α. Μιχαλάκη, Έλενα Α. Βαρβαγιάννη
Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Γενική Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου

32423423423

ΚΕΙΜΕΝΟ ΙΤΑΛΩΝ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Το ακόλουθο κείμενο σχετικά με την κατάσταση στην Τουρκία, υπέγραψαν σήμερα 21.07.2016, 500 Ιταλοί ακαδημαικοί, δικηγόροι, δικαστικοί λειτουργοί. Το κείμενο θα έχει ως παραλήπτη το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ιταλίας, το Συμβουλευτικό Συμβούλιο των ευρωπαίων δικαστών, το Συμβουλευτικό Συμβούλιο των ευρωπαίων εισαγγελέων, τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών και την Ευρωπαική Επιτροπή.

Μετά τους δημοσιογράφους, τους καθηγητές Πανεπιστημίων και τους δικηγόρους, η τουρκική κυβέρνηση προχωρά με την ταπείνωση και την φυλάκιση πρώτα των δικαστών, στη συνέχεια των δημοσίων υπαλλήλων και των αστυνομικών, με σκοπό να ακυρώσει την κριτικά τοποθετημένη συνείδηση της χώρας.
Λίστες προφανώς ήδη έτοιμες πριν από πολύ καιρό, χρησιμοποιούνται για απολύσεις και μαζικές συλλήψεις περιφρονώντας το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας, τους βασικούς κανόνες του κράτους δικαίου, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τα θεμελιωδη ανθρώπινα δικαιώματα, που η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να σέβεται, ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και ως χώρα, που είναι από τις πρώτες, που έχει υπογράψει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Σήμερα η τουρκική κυβέρνηση απειλεί την επανεισαγωγή της θανατικής ποινής, ως «θέληση του λαού».
Καθηγητές, δικηγόροι, δικαστές και εισαγγελείς που υπέγραψαν αυτή την έκκληση, ενωμένοι με την κοινή αίσθηση ότι ανήκουν σε μια κοινότητα δικαίου, που έχει στηρίξει αυτές τις πρωταρχικές αξίες και τις παραγωγικές ρίζες τους στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απευθύνονται στα ευρωπαϊκά και ιταλικά θεσμικά όργανα, με σκοπό να χρησιμοποιήσουν, χωρίς καθυστέρηση, όλα τα κατάλληλα νομικά και πολιτικά μέσα, για να σταματήσουν τις αφάνταστες παραβιάσεις των δικαιωμάτων και να αποκαταστήσουν τις ελευθερίες εκείνων, των οποίων το μόνο έγκλημα είναι ότι υπερασπίστηκαν τις δημοκρατικές αξίες.
Ζητούν από την κοινή γνώμη να διατηρήσει ζωντανή την προσοχή της, για ένα μεγάλο έθνος, του οποίου η λαϊκή δημοκρατία βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο.

32423423423

Ψήφισμα της Εταιρίας Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες, εν όψει της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και της απόλυσης δικαστικών λειτουργών

Η Εταιρία Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες, μέλος της MEDEL – Magistrats Européens pour la démocratie et les libertés (Ευρωπαίοι Δικαστικοί Λειτουργοί για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες), – συμμετέχει στην παγκόσμια αγωνία για την περιστολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Τουρκία, την επαύριο του αποτυχημένου στρατιωτικού πραξικοπήματος.
Είναι πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι εκτός από τις δεκάδες χιλιάδες άλλων δημοσίων υπαλλήλων, 2745 τούρκοι δικαστικοί λειτουργοί τέθηκαν αμέσως σε διαθεσιμότητα και περίπου διακόσιοι από αυτούς έχουν συλληφθεί.
Επισημαίνουμε ότι το τεκμήριο αθωότητας και η διαφάνεια αποτελούν δικλείδες ασφαλείας για μια δίκαιη δίκη. Οι επιθέσεις κατά της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και η τρομοκράτηση των δικαστών με εκκαθαριστικές επιχειρήσεις διαβρώνουν το κράτος δικαίου και τη διάκριση των λειτουργιών και αποδυναμώνουν τη δημοκρατία.
Καλούμε, λοιπόν, τις τουρκικές Αρχές να ελευθερώσουν και να επαναφέρουν στις θέσεις τους, τους δικαστικούς λειτουργούς, που απολύθηκαν ή τελούν υπό κράτηση, μέχρι να διερευνηθούν και να αποδειχθούν αξιόπιστες οι σε βάρος τους υποψίες. Οποιαδήποτε δε διαδικασία σε βάρος τους πρέπει να είναι ευθυγραμμισμένη με το διεθνές δίκαιο και, μάλιστα, με τις αρχές της δίκαιης δίκης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Τονίζουμε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούν να καταργούνται στο όνομα της ασφάλειας. Καλούμε, λοιπόν, την τουρκική Κυβέρνηση, τις κρίσιμες αυτές ώρες, να σεβαστεί τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, να προασπίσει το κράτος δικαίου και να ενδυναμώσει τους δημοκρατικούς θεσμούς.
Τέλος, καλούμε τα Ηνωμένα Έθνη, το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις εθνικές Κυβερνήσεις των Κρατών Μελών της, το Συμβούλιο της Ευρώπης και κάθε άλλη ανθρωπιστική οργάνωση να αναλάβουν το μέρος της ευθύνης τους και να αξιώσουν την υπεράσπιση αυτών των αρχών, για την υποστήριξη των τούρκων συναδέλφων.

Αθήνα 21 Ιουλίου 2016
Το Διοικητικό Συμβούλιο

32423423423

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΣ ΜΕΝΤΕΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥΡΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ

Η Μεντέλ πληροφορήθηκε ότι σήμερα εκατοντάδες δικαστές και εισαγγελείς στην Τουρκία συνελήφθησαν και απολύθηκαν.

Ενώ η Μεντέλ δεν έχει επαρκή στοιχεία να σχολιάσει  την απόπειρα του πραξικοπήματος, που διαπράχθηκε στην Τουρκία, είναι δύσκολο να καταλάβουμε πως και γιατί οι δικαστές και οι εισαγγελείς που ασκούν καθημερινά τα δικαστικά τους καθήκοντα μπορούν να έχουν εμπλακεί σε τέτοια γεγονότα και να αντιμετωπίζουν κράτηση για την ελευθερία της κρίσης και της γνώμης τους.

Η Μεντέλ στέκεται δίπλα στους δικαστές και τους εισαγγελείς που είναι μέλη της YARSAV και η οποία είναι ένωση-μέλος της Μεντέλ, για όσα διαπράχθηκαν ενάντια στις αξίες της ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας και του Κράτους –Δικαίου και ενάντια σε όλους τους Τούρκους δικαστές και εισαγγελείς, που αντιμετωπίζουν κράτηση, χωρίς κάποιο έλεγχο, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, σε μια δημοκρατική κοινωνία.

Η Μεντέλ καλεί σε άμεση απελευθέρωση των δικαστών και των εισαγγελέων, που έχουν τεθεί υπο κράτηση καθώς και σε μια ανεξάρτητη αξιολόγηση της δικαστικής εξουσίας στην Τουρκία, με την πλήρη συμμετοχή διεθνών παρατηρητών.

32423423423

Μεγάλη διατλαντική αγορά: απόδοση παραγωγής και υποταγή

Άποψη της Medel επί της κατασκευής ενός διεθνούς επενδυτικού δικαστηρίου για την ΤΤΙΡ – πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τις 16-9-2015 έως την 12-11-2015

«Αφαιρέστε τη δικαιοσύνη και τι είναι πλέον τα βασίλεια παρά
συμμορίες εγκληματιών μεγάλης κλίμακας; Τι είναι
οι συμμορίες εγκληματιών παρά μικρά βασίλεια;
Augustine of Hippo, De Civitas Dei

1. Γενικά
Στην πιο πρόσφατη έκκλησή της «Η Δημοκρατία χρειάζεται ανεξάρτητα δικαστήρια, δικαστές και εισαγγελείς», η MEDEL τόνισε ότι επιθέσεις στα ανθρώπινα, κοινωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά δικαιώματα μπορεί να προέλθουν από τα οικονομικά και δημοσιονομικά συμφέροντα.
Τούτο φαίνεται να ισχύει από αυτό που μπορεί να συναχθεί από τις διαπραγματεύσεις που οδηγούν στην ίδρυση της Διατλαντικής Ελεύθερης Εμπορικής Ζώνης (Transatlantic Free Trade Area), που ενδέχεται να θέσει πολυεθνικές εταιρείες στο ίδιο επίπεδο με τα κυρίαρχα κράτη.
Παρά την αφθονία των ακρωνυμίων και ομοίως με τις (TTIP, BMT, TFTA, MAI, TPA, TABD, TABC, TISA, GATS…) όλα αυτά είναι γενικώς γνωστά σχετικά με το ελεύθερο εμπόριο και επενδυτικές συμφωνίες ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, γνωστή ως Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Εταιρική Σχέση – Transatlantic Trade and Investment Partnership (hereinafter (TTIP), (από τούδε ΤΤΙΡ) και τις διαπραγματεύσεις της, που δεν είναι άλλο από: τα διαπραγματευόμενα κράτη δεν θέλουν οι πολίτες τους να γνωρίζουν ή να μάθουν ελάχιστα.
Σε μια πρόσφατη απόφασή του , το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήδη προειδοποίησε ότι αυτή η μυστικότητα έχει και τα όριά της, παρότι διαμεσολαβητές εξακολουθούν να επιχειρηματολογούν ότι οι διαπραγματεύσεις για διεθνείς συμφωνίες αξιώνουν μυστικότητα, διάκριση και εμπιστευτικότητα, ως η αλήθεια να είναι υπερβολική για να τη διαχειριστεί ο λαός ή ως ο δημοκρατικός έλεγχος να είναι ανοησία. H MEDEL πιστεύει ότι είναι απαράδεκτο να καταστούν γνωστές αυτές οι διαπραγματεύσεις μόνο όταν ο κίνδυνος να επηρεαστεί η ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων, καταναλωτών και πολιτών της ΕΕ δεν θα μπορεί πλέον να αποφευχθεί.
Κατά μείζονα λόγο, τα μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν ότι όχι μόνο διαπραγματευτές και όσοι εκτελούν τη στρατηγική των εθνικών κυβερνήσεων μελετούν μεταξύ άλλων μια διαιτητική ρήτρα στις «επείγουσες» διαπραγματεύσεις της ΤΤΙΡ, αλλά, μαζί με άλλους, υπέγραψαν επιπροσθέτως και μια επιστολή που υπεραμύνεται της ενσωμάτωσης νομικών επενδυτικών προστατευτικών μηχανισμών στις διαπραγματεύσεις της ΤΤΙΡ (της επίμαχης ρήτρας Επίλυσης Διαφορών μεταξύ Επενδυτών/Κρατών – Investor-State Dispute Settlement Clause). Και όλα αυτά με απώτερο σκοπό την επιτυχία των διαπραγματεύσεων.
Η ρήτρα αυτή αφορά στην εγκαθίδρυση διαιτητικών μηχανισμών που έχουν ήδη ονομαστεί «μυστικά δικαστήρια».
Στην πραγματικότητα αυτός ο ISDS διαιτητικός μηχανισμός κείται εκτός του νομικού πλαισίου του δημοκρατικού Κράτους Δικαίου των κρατών μελών. Εκτός τούτου, μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις ανέκκλητες, δεν υποχρεούται να εφαρμόζει τη νομοθεσία που έχει υιοθετηθεί από τα κοινοβούλια ή όργανα των οποίων η σύνθεση έχει καθοριστεί με δημοκρατικές εκλογές και, αντίθετα από τα δικαστήρια, δεν είναι υποχρεωμένος να διεξάγει ακροαματική διαδικασία. Για να το αποδεχθούν αυτό τα Κράτη θα είναι δεσμευμένα από αυτού του τύπου τις αποφάσεις επίλυσης διαφορών, που δεν θα είναι έγκυρες κατά τους δικούς τους νόμους, το οποίο σημαίνει ότι θα συνεργάζονται ενάντια στον εαυτό τους και θα ενδύσουν τον λύκο με ένδυμα προβάτου.

2. Η εγκαθίδρυση – όπως προτείνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ενός δικαστηρίου για επενδύσεις κεφαλαίων στο πλαίσιο της ΤΤΙΡ πρέπει να απορριφθεί
Η MEDEL δεν μπορεί να διαβλέψει καμία νομική βάση ούτε αναγκαιότητα ενός τέτοιου δικαστηρίου.
Η υπόθεση, που συνδέεται φανερά με την πρόταση ίδρυσης ενός διεθνούς δικαστηρίου για επένδυση κεφαλαίων, ότι τα εθνικά δικαστήρια των Κρατών Μελών της ΕΕ δεν μπορούν να διασφαλίσουν αποτελεσματική δικαστική προστασία σε ξένους επενδυτές, στερείται αντικειμενικής βάσης. Αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε διαπιστώσει αδυναμίες σε κάποιο Κράτος Μέλος της ΕΕ, αυτές οι αδυναμίες θα έπρεπε να δηλωθούν και ξεκάθαρα να προσδιοριστούν προς τον εθνικό νομοθέτη. Έπειτα θα ήταν στην ευθύνη της νομοθετικής και της δικαστικής αρχής να προβεί σε διορθώσεις εντός του οριοθετημένου εθνικού και ευρωπαϊκού συστήματος δικαστικής προστασίας. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα σε δικαστική προστασία, στο οποίο έχει δικαίωμα πρόσβασης κάθε υποκείμενο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα μπορούσε να διασφαλιστεί.
Η ίδρυση ειδικών δικαστηρίων για ειδικές ομάδες ή υποκείμενα αποτελεί εσφαλμένη επιλογή.
Α. Λεπτομερειακή Αξιολόγηση
Το Επενδυτικό Δικαστικό Σύστημα – Investment Court System (ICS ), που έχει σχεδιαστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενσωματωμένο σε ένα σύστημα διαμεσολάβησης και συμβουλευτικής, θα είναι αρμόδιο για αξιώσεις επί παραβάσεων της επενδυτικής προστατευτικής ρήτρας (άρθρο 1 αρ. 1 της ΤΤΙΡ).
Κατά τον ίδιο χρόνο, κατά τον ορισμό του προσχεδίου, οι επενδύσεις περιλαμβάνουν κάθε τύπο δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων χρηματιστηριακές και μη μετοχές εταιρειών, πνευματική ιδιοκτησία, κινητά πράγματα και αξιώσεις χρεών (Κεφάλαιο ΙΙ, ορισμός χ2).
Η δικαστική προστασία επενδύσεων εκτείνεται, λοιπόν, από το αστικό δίκαιο πέραν του γενικού διοικητικού δικαίου έως το κοινωνικοασφαλιστικό και το φορολογικό δίκαιο.
Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα οδηγήσει σε μια κατάσταση κατά την οποία το ICS θα έχει αρμοδιότητα σε αυτά τα πεδία, ούτως ώστε να παράσχει ολοκληρωμένη προστασία στους επενδυτές. Θα είναι δυνατόν σε αυτούς να προσφύγουν στο ICS αν έχουν ζημίες σε περίπτωση παράβασης της επενδυτικής προστατευτικής ρήτρας – investors’ protection clause (άρθρο 1 αρ. 1).

Β. Έλλειψη νομοθετικής αρμοδιότητας

Η MEDEL αμφισβητεί σοβαρά την αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εγκαθίδρυση ενός δικαστηρίου για επενδύσεις κεφαλαίων.
Η εγκαθίδρυση του ICS θα υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Κράτη Μέλη να υποβληθούν στη δικαιοδοσία του και να εφαρμόζουν διεθνές δικονομικό δίκαιο επιλεγμένο από τον ενάγοντα (άρθρο 6, αρ. 5, 2 και άρθρο 7 αρ. 1). Οι αποφάσεις του ICS θα είναι δεσμευτικές (άρθρο 30 αρ. 1).

Με το ICS όχι μόνο η νομοθετική εξουσία της ΕΕ και τα Κράτη Μέλη θα είναι περιορισμένα αλλά και τα υπάρχοντα δικαστήρια των Κρατών Μελών και της ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθούν. Η MEDEL δηλώνει ότι δεν υπάρχει νομική βάση για τέτοια τροποποίηση από την ΕΕ.

Όπως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όρισε στην γνωμοδότησή του με αριθμό 1/09 της 8-3-2011 σχετικά με την εγκατάσταση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ευρεσιτεχνίας, Η ΕΕ προσφέρει ένα «ολοκληρωμένο σύστημα δικαιωμάτων προσφυγών και διαδικασιών που θα διασφαλίσουν τον έλεγχο της νομιμότητας των δραστηριοτήτων των θεσμών» (βλ. αιτιολόγηση αρ. 70).
Ανάλογα με το σχεδιαζόμενο Δικαστήριο Ευρεσιτεχνίας, που εξετάστηκε εκεί, το ICS θα αποτελέσει ένα δικαστήριο που θα ίσταται «εκτός του θεσμικού και δικαστικού πλαισίου της ΕΕ» (ατιολόγηση αρ. 71).
Θα είναι, όπως το Δικαστήριο Ευρεσιτεχνίας «ένας θεσμός που θα παρέχεται με μια δική του νομική προσωπικότητα από το διεθνές δίκαιο».
Συνεπώς, μια απόφαση του ICS για παραβίαση του Ενωσιακού δικαίου δεν θα είναι αντικείμενο μιας διαδικασίας για παράβαση των συμβάσεων της ΕΕ ούτε θα μπορεί να οδηγήσει σε «καμμία δημοσιονομική ευθύνη ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών» (βλ. αιτιολόγηση αρ. 88).
Για τους λόγους αυτούς το ICS θα «αφαιρούσε την αρμοδιότητα για ερμηνεία και εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ από τα δικαστήρια των κρατών μελών και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και από το τελευταίο την αρμοδιότητα να ανταποκρίνεται σε προδικαστικά ερωτήματα υποβληθέντα από τα εθνικά δικαστήρια και εντεύθεν θα στέβλωνε τις αρμοδιότητες που έχουν καθοριστεί με συνθήκες στα όργανα της ΕΕ και των Κρατών Μελών, που είναι ουσιώδη για την προστασία της φύσης του Ενωσιακού Δικαίου» (βλ. αιτιολόγηση αρ. 89).
Η MEDEL δεν βλέπει καμία δικαιολόγηση για την εγκαθίδρυση ενός ειδικού δικαστηρίου για επενδυτές.
Τα Κράτη Μέλη, ως συντεταγμένες πολιτείες, καθιερώνουν και διασφαλίζουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε όλα τα υποκείμενα, μέσω των δημοσίων εθνικών δικαστηρίων.
Αποτελεί καθήκον των Κρατών Μελών να διασφαλίσουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη για όλους και να εγγυηθούν – προσδίδοντας τις αναγκαίες υποδομές στα δικαστήρια – ότι η πρόσβαση στη δικαιοσύνη είναι επί πλέον διασφαλισμένη και για τους ξένους επενδυτές. Συνεπώς, η σύσταση ενός ICS αποτελεί εσφαλμένη οδό για να προσδοθεί ασφάλεια δικαίου.

Γ. Ανεξαρτησία των δικαστών
Ούτε η σχεδιαζόμενη διαδικασία για τον διορισμό των δικαστών του ICS ούτε το καθεστώς τους είναι σε αρμονία με τις διεθνείς απαιτήσεις για την ανεξαρτησία των δικαστηρίων.
Το ICS παρουσιάζεται, ενάντια σε αυτή την ανασκόπηση, όχι ως διεθνές δικαστήριο αλλά ως διαρκές διαιτητικό όργανο.
Η Μεγάλη Χάρτα (Magna Carta) των δικαστών της CCJE (17-11-2010) αξιώνει την ανεξαρτησία των δικαστών επαγγελματικά και οικονομικά, που διασφαλίζεται με νόμο (2010/3 αρ. 3). Αποφάσεις για την επιλογή, διορισμό και εξέλιξη θα πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και να λαμβάνονται από το όργανο που θα πρέπει να διασφαλίζει την ανεξαρτησία (αρ. 5).
Κανένα από τα δύο κριτήρια αυτά δεν πληρούται από το ICS.
Κατά τη λήψη αποφάσεων του ICS δεν εγείρονται μόνο ζητήματα αστικού δικαίου αλλά και ζητήματα διοικητικού, εργατικού, κοινωνικοασφαλιστικού και φορολογικού δικαίου.
Η επιλογή των δικαστών του ICS μεταξύ των ειδικών του δημοσίου διεθνούς δικαίου και του διεθνούς επενδυτικού δικαίου με εμπειρία επίλυσης διεθνών εμπορικών διαφορών (άρθρο 9 αρ. 4) μειώνει αξιοσημείωτα τον αριθμό των υποψηφίων και παραβλέπει την αδήριτη εμπειρία στους ως άνω τομείς του διεθνούς δικαίου. Οι υποψήφιοι δικαστές περιορίζονται σε έναν κύκλο προσώπων, οι οποίοι ήδη στελεχώνουν τα διεθνή διαιτητικά όργανα σε μεγάλη έκταση .

3. Η πολιτική και δικαστική υποχώρηση πρέπει να σταματήσει
Η διαπραγμάτευση και η προσυπογραφή, στη βάση επιδοκιμαστικών επιστολών, για την συμπερίληψη ρήτρας διαιτησίας που θα διευκολύνει την εγκαθίδρυση ειδικού δικαστηρίου είναι μια σοβαρή και ατιμωτική συμπεριφορά ενάντια στο δημοκρατικό Κράτος Δικαίου και στην εθνική κυριαρχία, διότι όλα αυτά λαμβάνουν χώρα χωρίς τον λαό που νομιμοποιεί τα ίδια τα Κράτη και θα πρέπει και εν προκειμένω να αποτελεί τη βάση της εθνικής κυριαρχίας.
Δεν θάπρεπε οι κυβερνήτες ενός Κράτους ή ακόμα και οι απλοί εκτελεστές της πολιτικής τους να δρούν για τη διασφάλιση της ευζωίας των πολιτών τους αντί να προωθούν τα τυχοδιωκτικά συμφέροντα των αγορών και της αδηφαγίας τους για κέρδη;
Σε τελική ανάλυση, τι κρύβουν αυτές οι διαπραγματεύσεις της ΤΤΙΡ;
Άραγε θα αυξήσουν τον πλούτο των πολιτών ή των πολυεθνικών εταιρειών;
Η απάντηση δεν μοιάζει να είναι δυσχερής, αν για την προστασία των επενδύσεων τέτοιων πολυεθνικών εταιρειών ένα μυστικό δικαστήριο έρχεται ως προωθημένο εργαλείο και μια ειδική à la carte δικαιοσύνη, κατασκευασμένη κατά παραγγελία για τα υψηλά συμφέροντα των επενδυτών.
Ένα μυστικό, ειδικό, ιδιωτικό διαιτητικό δικαστήριο, που υποσκελίζει τα δικαστήρια των Κρατών εγκαθιδρύεται όχι για άλλο σκοπό παρά για να υπερασπιστεί τα νεοφιλελεύθερα καρτέλ και να διασφαλίσει την αδηφαγία των πολυεθνικών εταιρειών.
Αυτό το διαιτητικό όργανο θα χαρίσει στις πολυεθνικές εταιρείες νομικά δεσμευτικά προνόμια. Θα έχει το δικαίωμα να τιμωρεί τα Κράτη και, ταυτόχρονα, θα έχει το πλεονέκτημα να μην είναι υπόλογο στους ψηφοφόρους, καθώς και δεν θα υποχρεούται να συμμορφώνεται με τους κανόνες του δημοκρατικού παιχνιδιού ή να αντιμετωπίζει τη λαϊκή οργή ή τα θύματά του, που θα θεωρούνται «παράπλευρες απώλειες».
Για την ισονομία, γιατί άραγε είναι μόνη η προστασία των επενδυτών, σύμφωνα με τις διαπραγματεύσεις της ΤΤΙΡ, που αξιώνει έναν νομικό και δικαστικό μηχανισμό τόσο εξαιρετικό όσο ένα μυστικό δικαστήριο;
Αν τα συμφέροντα των επενδυτών διασφαλίζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο και τα οικονομικά, κοινωνιοασφαλιστικά και ανθρώπινα δικαιώματα του λαού που δεσμεύονται από τέτοιες συμφωνίες από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις δεν εξασφαλίζονται, τότε σύμφωνα με τη βασική αρχή της προφύλαξης, έχουμε λόγους να υποπτευόμαστε ότι υπάρχει σοβαρός και αξιοσημείωτος κίνδυνος φαλκίδευσης του υπάρχοντος επιπέδου προστασίας σε πεδία όπως η εργασία, η διατροφή, η ιδιωτικότητα, η οικονομία, η υγεία – με την πιεστική ανάγκη για ιδιωτικοποιήσεις – η υγεία, η ελευθερία του διαδικτύου, η ενέργεια, η εκπαίδευση, η πνευματική ιδιοκτησία, οι φυσικοί πόροι, ο πολιτισμός, η πρόσβαση στα επαγγέλματα, η πρόσβαση σε δημόσιες εγκαταστάσεις, η δυνατότητα τέλεσης ταξιδίων ή μετανάστευσης.
Σε αυτά πρέπει να προστεθεί ο φόβος ότι οι πολυεθνικές εταιρείες θα μπορούν να ασκήσουν αγωγή κατά Κρατών (Κρατών Μελών της ΕΕ) ενώπιον ειδικών δικαστικών οργάνων για τη θέσπιση νόμων που θίγουν τις προβλέψεις των κερδών τους ή για την παράλειψη ανοίγματος τομέων δημοσίου συμφέροντος στην ιδιωτικοποίηση ή στην λογική της αγοράς και καθίσταται σαφές γιατί τίποτα δεν θα διαφεύγει από τις πολυεθνικές εταιρείες.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι εταιρείες παράγουν θέσεις εργασίας, δημιουργούν πλούτο και βοηθούν στην ανάπτυξη μιας χώρας, υπό την προϋπόθεση ότι είναι εταιρείες με εταιρική κοινωνική ευθύνη. Εν τούτοις, στις μέρες μας, στην περίπτωση που πρόκειται απλώς για οικονομικά όργανα που σκοπεύουν στη διατήρηση της αξίας των μετοχών τους, που πρέπει να αυξηθεί με κάθε τίμημα, και η ακαταμάχητη επιθυμία για κέρδη και μερίσματα, αποτελούν ταυτόχρονα πηγή ανεργίας, καθώς και εργαλείο εξασθένησης της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής και, συχνά, προκαλούν οικολογική κατάρρευση.
Χρησιμοποιώντας χειριστική γλώσσα ή επιτηδευμένες επιστολές, οι διαπραγματευτές ενσταλάζουν στο κοινό την ύπουλη πεποίθηση ότι οι προϋποθέσεις της διαπραγμάτευσης μιας ρήτρας που προστατεύει τους επενδυτές δια μέσου ενός μυστικού δικαστηρίου είναι λογικές.
Οι διαπραγματευτές ασφαλώς γνωρίζουν ότι αυτή η ειδική δικαιοσύνη αποτελεί αυθάδη ισχύ, της οποίας η πρόταση θέτει μια ιδεολογική και ανασταλτική παγίδα
«κατάλληλη για τις αγορές», ένα είδος δικαιοσύνης που ενδιαφέρει τους διαπραγματευτές και τους εμπνέει. Μια δικαιοσύνη, που εύχονται ότι θα είναι επιλήσμων του Συντάγματος ή της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα τα αντικαταστήσει με τους νόμους της αγοράς, εγκαταλείποντας τελείως την ασφάλεια του ότι «υπάρχουν ακόμα δικαστές στο Βερολίνο».
Πράγματι, οι διαπραγματευτές αποκρύπτουν την πιο ανηλεή ιδεολογική, πολιτική και κοινωνική μάχη, που διεξάγεται από αυτούς που θέλουν να θέσουν τα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα πάνω από τα Κρατικά συμφέροντα, ενθαρρύνοντας την αποδοχή της απαλλοτρίωσης των δικαιωμάτων, στο όνομα της «εξαιρετικής περίστασης» και των «τεράστιων δυνατοτήτων για τα εθνικά Κράτη».
Η ΤΤΙΡ και η ρήτρα ISDS αποτελούν νομικούς μηχανισμούς για την προστασία του υποκείμενου πνεύματος της ιδεολογίας της επιχειρηματικότητας, που στο τέλος περικλείει μια δέσμη άγριων δυνάμεων ανθεκτικών στον κίνδυνο και στον ανταγωνισμό.
Κατά την έναρξη της οικονομικής κρίσης του 2008, θα ήταν καταστροφικό – γιατί θα ήταν πολύ αφελές – να επιμείνει κανείς στο σφάλμα να σκέπτεται ότι οι κυβερνήσεις μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά των αγορών.
Πλην, το να παραδοθεί κανείς σε αυτά τα συμφέροντα και πολύ περισσότερο να τα διασφαλίσει ενάντια σε αυτόν που τα προσφέρει σε αυτούς, φαίνεται να είναι πραγματικά δυσοίωνο, για τον μόνο λόγο ότι είναι το ίδιο το Κράτος που εξοπλίζει την αγορά με τα «όπλα» που θα προκαλέσουν θανάσιμη βλάβη στο ίδιο.
Δεν πρόκειται απλώς για ζήτημα προστασίας της επένδυσης, αλλά πολύ περισσότερο ενδυνάμωσης των πολυεθνικών εταιρειών. Έτσι, πέφτουμε στην παγίδα της παλιάς ιστορίας του Δούρειου Ίππου, χωρίς να είμαστε ιδιαιτέρως παραγωγικοί ούτε πραγματικά αφελείς.
Η εθνική κυριαρχία, όπως και η κοινωνική δικαιοσύνη και η δικαιοσύνη υπέρ του λαού αποτελούν τα πιο σοβαρά διλήμματα του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος ψάχνει με κάθε μέσον να απονομιμοποιήσει την ιδέα της δικαιοσύνης, καθώς και τις δυνάμεις του Κράτους να προάξει το κοινό καλό και το δημόσιο συμφέρον.
Το νέο παράδειγμα και η νέα τάξη θα βασιστούν πλέον σε νέα δόγματα, όπως η ελευθερία, η ανισότητα και η αδιαφορία έναντι των πολιτών, των καταναλωτών και των εργαζομένων, η εχθρότητα έναντι του δημόσιου χαρακτήρα της δικαιοσύνης ή της πρακτικής της δημοκρατίας, δεδομένου ότι αυτά θεωρούνται άχρηστα εμπόδια στην ελεύθερη αγορά.
Κατά τον ίδιο τρόπο που το σημερινό περιβάλλον δεν ευνοεί την δημόσια δικαιοσύνη ως λειτουργία του Κράτους, ομοίως δεν ευνοεί και το ίδιο το Κράτος.
Η αποστολή της δημόσιας δικαιοσύνης να σταθεροποιήσει τις κοινωνικές προσδοκίες, εν όψει του ότι είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο κοινωνικής ρύθμισης, υπονομεύεται άλλοτε αναθέτοντας αρμοδιότητες του δημοσίου τομέα στον ιδιωτικό τομέα, σε διοικητικές ή διαιτητικές οντότητες και άλλοτε απομειώνοντας τις δημόσιες λειτουργίες στο όνομα των επιχειρήσεων και της αποτελεσματικότητας της αγοράς, με την προοπτική της ανάμιξής της στην ίδια αυτή διαδικασία της διάλυσης της εθνικής κυριαρχίας.
Η ανεξαρτησία και αυτονομία του δικαστικού σώματος, καθώς και της ίδιας της λειτουργίας της περιχαρακώνονται σε αυτό το πλαίσιο και, έτσι, οι τελευταίες δεν εξυπηρετούν θεσμούς όπως το ίδιο το δικαστικό σώμα (Δικαστές και Εισαγγελείς), οι οποίοι νομιμοποιούνται από την ανεξαρτησία και αυτονομία τους και επικαλούνται την κοινωνική και πολιτική αναγνώριση αυτής της ποιότητας.
Στο μέλλον, θα έρθουμε αντιμέτωποι με μία είτε και με τις δύο από τις ακόλουθες προκλήσεις, οι οποίες ενδέχεται να επισυμβούν ταυτόχρονα και να προκαλέσουν ένταση.
Η πρώτη πρόκληση αφορά στην απονομιμοποίηση των θεσμών και στην δυσπιστία έναντι των διαδικασιών τους, που οδηγεί σε φθορά καθώς και στον κατακερματισμό του δικαστικού σώματος και στην απομείωση της συμβολικής και θεσμικής σημασίας του.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι δικαστικοί λειτουργοί ωθούνται σε μια κατάσταση υπαρξιακής αγωνίας, χαρακτηριστικό αυτών των εφήμερων, απορρυθμισμένων και συνεχώς μεταβαλλόμενων καιρών.
Αυτό είναι ένα φαινόμενο που συνοδεύει την απώλεια της σημασίας των εθνών-κρατών και της συνυφασμένης με αυτά εθνικής κυριαρχίας, που συνεπάγεται τη διάβρωση της σύμφυτης με αυτά εξουσίας. Αυτή απομειώνει την πολιτική στο σχεδόν τίποτα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η δικαιοσύνη γίνεται αντιληπτή ως πολιτική δραστηριότητα με στενή έννοια (lato sensu).

Η δεύτερη πρόκληση αφορά στη δυνατότητα της αντίστασης σε αυτά τα σενάρια της κοινωνικής και θεσμικής αποσύνθεσης. Αυτό σημαίνει ότι ως υπερασπιστές των πολιτισμικών σχέσεων, όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το δημόσιο συμφέρον, και ειδικότερα του δημοκρατικού κράτους δικαίου – ως πηγή νομιμότητας και έντονο κίνητρο της λειτουργικής και πολιτικής νομιμοποίησής τους, που αντιστοιχεί στον δίκαιο νόμο και στην προώθηση του σεβασμού του, ώστε ο Lacordaire θα είχε απόλυτο δίκαιο στη διδασκαλία του, σύμφωνα με την οποία σε μια άνιση κοινωνία υπάρχει ο δίκαιος νόμος που απελευθερώνει και η ελευθερία που καταπιέζει: «ανάμεσα στον ισχυρό και στον ασθενή, μεταξύ του πλούσιου και του φτωχού, μεταξύ του άρχοντα και του σκλάβου, είναι η ελευθερία που καταπιέζει και ο νόμος που απελευθερώνει» -, οι δικαστές αναλαμβάνουν ατομικά ή συλλογικά μια αντίσταση.

Αν η οικονομική δύναμη μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους για τη δημοκρατία, καθώς και για μια ανεξάρτητη και κοινή δικαιοσύνη, εκείνοι που διαπραγματεύεται εξ ονόματος των κρατών μελών και έχουν πραγματική στήριξη μπορεί επίσης να θέσουν έναν κίνδυνο, να συγχύσουν το Κράτος με την οικονομική και χρηματοπιστωτική δύναμη – το ένα να συγχνωνευτεί στο άλλο – και να δικαιολογήσουν την υποτιθέμενη απιθανότητα: μέσω της κυβερνητικής δράσης, τα Κράτη αποδίδουν και, μακριά από τον δημοκρατικό έλεγχο, υποβάλλουν τη λαϊκή κυριαρχία στα στοιχειώδη και αναφαίρετα δικαιώματα των επενδυτών.
Δικαστικοί λειτουργοί και πολίτες πρέπει να κινητοποιηθούν για να μην καταδικαστούν σε μια απλή μορφή διαμαρτυρίας και λύπησης για τα μαθήματα που έρχονται πολύ αργά.
21 Μαρτίου, 2016
Το ΔΣ της MEDEL

32423423423

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ TΗΝ ΣΥΝΑΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΛΑΝΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ [TTIP]

Η «Εταιρία Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες» εκφράζει τη βαθειά της ανησυχία με βάση όσα διαρρέουν στον τύπο σχετικά με τη σύναψη, μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ, της Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου και Επενδύσεων [TTIP], δεδομένης της απουσίας κειμένων διαβούλευσης.
Η συμφωνία αυτή δεν έχει καμία νομική βάση και αμφισβητείται σοβαρά η ίδια η αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη σύναψή της.
H συμφωνία φαίνεται να απειλεί άμεσα το ευρωπαϊκό κεκτημένο, αμβλύνοντας τους κανόνες που διέπουν την ασφάλεια των τροφίμων, το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα των ευρωπαίων πολιτών.
Η προτεινόμενη επίλυση διαφορών μεταξύ επενδυτών και Κρατών Μελών από «διαιτητικό μηχανισμό”, κατ’ αποκλεισμό των εθνικών δικαστηρίων, προσβάλλει στον πυρήνα του το κράτος δικαίου και τον νομικό πολιτισμό της Ευρώπης, παρέχοντας στους οικονομικά ισχυρούς τη δυνατότητα να διαπραγματεύονται με τα ευρωπαϊκά Κράτη με ίσους όρους και να αποζημιώνονται άμεσα από αυτά όταν θίγονται τα συμφέροντά τους, εκτός του πλαισίου του ισχύοντος ουσιαστικού και δικονομικού δικαίου.
Εν όψει αυτών η «Εταιρία Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες» καλεί όλους τους πολίτες και ειδικότερα τον νομικό κόσμο σε εγρήγορση.

32423423423

Για μιαν ανεξάρτητη δικαιοσύνη στην Ευρώπη

Η MEDEL καθιέρωσε την επέτειο ημέρα που ο Τζιοβάννι Φαλκόνε (Giovanni Falcone) φονεύθηκε από τη Μαφία το 1992, ως ημέρα ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Κατά την ημέρα αυτή καλούμαστε να σκεφτούμε την ανάγκη για μιαν ανεξάρτητη και αποτελεσματική δικαιοσύνη σε όλη την Ευρώπη και τη σημασία της για την διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των ευρωπαίων πολιτών.

Κατά την τελευταία δεκαετία ανεφάνησαν πολλές απειλές, που οδήγησαν στην μείωση της εμπιστοσύνης των πολιτών έναντι της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: η οικονομική και δημοσιονομική κρίση, η απειλή της τρομοκρατίας, το φαινόμενο της μετανάστευσης. Όλες αυτές οι απειλές και η απόκριση των ευρωπαϊκών θεσμών και των εθνικών κυβερνήσεων, εγείροντας ταυτόχρονα έναν κίνδυνο ως προς την προσπάθεια της ολοκλήρωσης, έχουν σε κάθε περίπτωση τονίσει τη σημασία ενός ανεξάρτητου δικαστικού σώματος, το οποίο πρέπει σε ολόκληρη η Ευρώπη να είναι ικανό να προστατεύσει τις βασικές ελευθερίες και δικαιώματα των πολιτών.
Η ΕΕ και οι ΗΠΑ, εν όψει της ανάγκης να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανεπαρκούς οικονομικής ανάπτυξης, διαπραγματεύονται μυστικά μια συνθήκη ελεύθερης διακίνησης (TTIP), σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων μέτρων, συζητείται η ίδρυση ενός διεθνούς δικαστηρίου επενδύσεων. Τούτο θα θέσει τις πολυεθνικές εταιρείες στο ίδιο επίπεδο με τα κυρίαρχα Κράτη, βασιζόμενο στην υπόθεση ότι τα εθνικά δικαστήρια στα κράτη μέλη της ΕΕ δεν μπορούν να παράσχουν επαρκή νομική προστασία σε ξένους επενδυτές. Όπως τονίζεται από τη MEDEL στη γνώμη της πού δημοσιεύεται σήμερα, δεν υπάρχει επαρκής δικαιολόγηση ή νομική βάση για την ίδρυση ενός τέτοιου δικαστηρίου και όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες θα πρέπει να ανησυχήσουν σοβαρά εξ αιτίας αυτής της πρότασης. Καθιδρύεται ένα μυστικό, ειδικό, ιδιωτικό διαιτητικό όργανο που υποσκελίζει τα εθνικά δικαστήρια όχι για άλλον λόγο παρά για να προασπίσει τα συμφέροντα της αδηφαγίας των πολυεθνικών εταιρειών. Το όργανο αυτό θα προσδώσει στις πολυεθνικές εταιρείες νομικώς δεσμευτικά προνόμια. Θα έχει την αρμοδιότητα να τιμωρεί Κράτη και, ταυτόχρονα, δεν θα είναι υπόλογο έναντι των πολιτών, καθώς δεν θα υποχρεούται να συμμορφώνεται με τους κανόνες της δημοκρατίας και δεν θα αντιμετωπίζει τη λαϊκή οργή ούτε τα θύματά του που δεν θα αποτελούν παρά “παράπλευρες απώλειες”.
Από την άλλη μεριά, η μάχη κατά της τρομοκρατίας οδήγησε στην υιοθέτηση μέτρων που θέτουν σε κίνδυνο την ελευθερία των ευρωπαίων πολιτών, χωρίς να είναι ικανά να επιλύσουν το πρόβλημα της ασφάλειας. Η MEDEL υποστηρίζει με τη Διακήρυξη της Πίζας του περασμένου Μαρτίου ότι η επιμόλυνση του δικαίου και μάλιστα της ποινικής διαδικασίας με διάστροφα μέτρα χρησιμοποιούμενα στη Γαλλία στη μάχη κατά της τρομοκρατίας και η απόπειρα να ενσωματωθούν στο κοινό δίκαιο εξαιρετικά μέτρα, καθώς και η επ’ αόριστον επέκταση της “κατάστασης συναγερμού” δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ομαλή κατάσταση σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί ότι η ΕΕ, σε μιά απόπειρα να αρθεί η προσοχή από την καταστροφική απόκριση των ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων και Θεσμών στην μεταναστευτική κρίση, ήλθε σε συμφωνία με την τουρκική Κυβέρνηση, η οποία ντροπιάζει όλους τους ευρωπαίους, καθώς παραβλέπει τις ξεκάθαρες ενέργειες παραβίασης της διάκρισης των λειτουργειών από την τουρκική Κυβέρνηση – την μετάθεση δικαστών και εισαγγελέων χωρίς τη θέλησή τους, την σύλληψη και απόλυση δικαστών και εισαγγελέων αποκλειστικά για ενέργειες που έλαβαν χώρα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, την ολοκληρωτική καταπάτηση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης στις δημόσιες δηλώσεις του τούρκου Προέδρου.
Αυτά είναι αποκλειστικά και μόνον ορισμένα ανησυχητικά παραδείγματα των κινδύνων που επαπειλούν τη Δικαστική Αρχή σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πολλές άλλες ακόμα θα μπορούσαν να επισημανθούν, όπως τα απαράδεκτα μέτρα που λήφθηκαν από την εκτελεστική εξουσία έναντι της δικαστικής στην Πολωνία, με την παράλυση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και την παρέμβαση των μυστικών υπηρεσιών της Ρουμανίας στη δικαιοσύνη.
Η MEDEL έχει τονίσει πολλές φορές ότι το δικαίωμα προσφυγής σε ανεξάρτητη δικαιοσύνη δεν είναι προνόμιο – είναι θεμελιώδες δικαίωμα όλων των ευρωπαίων πολιτών. Η οικονομική και πολιτική κρίση δεν μπορούν να υπερβούν το υπέρτατο όριο της διάκρισης των λειτουργιών, τη μόνη αρχή που διασφαλίζει τον σεβασμό των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών και εγγυάται ότι όλοι οι ευρωπαίοι, πολίτες και νομικές οντότητες, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση, είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
Δεν μπορούμε να παραμένουμε παθητικοί ενώ η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης τίθεται σε κίνδυνο σε ολόκληρη την Ευρώπη – αποτελεί καθήκον των πολιτών να εγερθούν ενάντια σε κάθε απόπειρα παρέμβασης ενάντια στην ανεξαρτησία της δικαστικής Αρχής. Το οφείλουμε στην μνήμη του Giovanni Falcone. Το οφείλουμε στο μέλλον της Ευρώπης.

Gualtiero Michelini
(Πρόεδρος της MEDEL)